Vanaf vandaag ga ik weer proberen iedere maandag een selectie te maken uit de stapel cd-releases van die week, met deze keer vier albums die ik de moeite van het bespreken waard vond:
Relax – Lucifer’s Circus
Genre: Hiphop
Denk aan een tante. Een tante die altijd vriendelijk is op verjaardagen maar waar je toch niet helemaal op zit te wachten. Ze was vroeger mooi en strak, maar nadat je haar een lange tijd niet meer gezien hebt valt het plotseling op dat ze een stuk ouder en meer versleten is geworden. Ze doet zo haar best om op die verjaardagen aansluiting te vinden bij jou en de rest van de jongelingen, het is bijna aandoenlijk. Ze doet het niet slecht, maar zodra ze de deur uitloopt ben je haar alweer vergeten. Denk nu aan de Nederlandse hiphopband Relax met haar nieuwe album Lucifer’s Circus en lees dit stukje nog een keer.
The Green Children – Encounter
Genre: Dromerige pop
Toegegeven, een beetje vreemd lijken ze wel, Milla Sunde en Marlow Bevan van het Europese duo The Green Children. Maar juist dat vreemde laagje, dat ook volop over dit debuutalbum ligt, maakt de popliedjes zo bijzonder. De betoverende stem van Sunde trekt vooral de aandacht naar zich toe, maar het zijn de vindingrijke producties van Bevan die ervoor zorgen dat die stem zo goed tot zijn recht komt. Het totaalplaatje is catchy genoeg om bij de eerste luisterbeurt direct te pakken, maar gelukkig ook gelaagd genoeg om bij iedere luisterbeurt daarna te blijven boeien en zelfs beter te worden.
Anthony David – As Above So Below
Genre: Soul
In 2008 bekende president Barack Obama dat hij dankzij zijn vrouw Michelle veel naar de Amerikaanse soulzanger Anthony David luistert en het moet gezegd worden: de Obama’s hebben smaak. Dit vierde album van de inmiddels 39-jarige zanger is daar grotendeels het bewijs van, dankzij smaakvolle producties en Davids donkere soulstem met een rauw Seal-randje. Muzikaal gezien staat hij dichter bij naamgenoot Anthony Hamilton, maar dankzij de mengelmoes van stijlen die David in zijn soul stopt verdient hij vooral een eigen hokje.
Beady Eye – Different Gear, Still Speeding
Genre: Rock
Eigenlijk zegt albumtitel Different Gear, Still Speeding genoeg over de pretenties van Beady Eye, de band die ontstond uit de leden van Oasis die overbleven na het vertrek van Noel Gallagher. Toch is er met die different gear wel degelijk iets veranderd, want het ontbreken van de oudere Gallagher-broer is wat mij betreft absoluut een gemis. Met uitzondering van uitstekende single ‘The Roller’ is het namelijk vooral Oasis op zijn middelmatigst wat de klok slaat, zonder dat die nummers afgewisseld worden met de hoogvliegers die veelal van Noel afkomstig waren. Daarbij is de af en toe zeurderige stem van Liam gewoon net iets teveel voor één heel album.


















