Susanne Sundfør – The Brothel
Genre: trippop
Het bijvoeglijk naamwoord ‘betoverend’ wordt zo vaak gebruikt bij het bespreken van muziek dat het een deel van zijn waarde verloren heeft, maar denk toch even aan de ware betekenis van het woord en je hebt de enige juiste benaming van de muziek van Susanne Sundfør te pakken. Deze Noorse zangeres van slechts 25 jaar oud brengt met The Brothel al haar derde album uit, waarmee ze het verdient om ook definitief buiten haar thuisland door te breken. Magisch, bezwerend en wonderschoon zijn nog drie woorden die in de omschrijving uit de eerste zin passen, maar ook die slaan op dit album waarop Sundfør regelmatig klinkt als een vrouwelijke variant op Radiohead. Gelukkig kan ze dankzij haar prachtige stem en eigenzinnige muziek ook volledig op eigen benen staan.
Anouk – To Get Her Together
Genre: pop
Maakt het eigenlijk nog uit wat je als recensent zegt over een nieuw album van Anouk? De blonde zangeres is alomtegenwoordig en de plaat in kwestie gaat toch wel in grote getale over de, al dan niet digitale, toonbank. Maar we zouden haar te weinig credits geven als we zouden ontkennen dat de kwaliteit van haar muziek daar iets mee te maken heeft. Zoals inmiddels ‘gewoonlijk’ genoemd mag worden heeft Anouk met To Get Her Together namelijk weer een album afgeleverd waarop het merendeel van de nummers de middelmaat behoorlijk ontstijgt. ‘Killer Bee’, ‘Save Me’, ‘Any Younger’ en ‘Down & Dirty’ zijn bijvoorbeeld enorm sterke songs, die met respectievelijk soul-, latin-, reggae- en funkinvloeden aangeven hoe gevarieerd Anouk kan zijn zonder uit de bocht te vliegen. De ietwat uit de toon vallende ballads ‘What Have You Done’ en ‘Better Off Alone’ nemen we daardoor graag op de koop toe.
Ralph de Jongh and Crazy Hearts – More Than Words
Genre: blues
Ralph de Jongh maakt er geen geheim van dat The Rolling Stones een grote rol heeft gespeeld bij het ontstaan van zijn liefde voor blues, maar zelfs als hij hier met geen woord over zou reppen kwam de Britse band waarschijnlijk alsnog in iedere recensie van dit debuutalbum ter sprake. Het toeval wil namelijk dat de stem van deze Nederlandse blues-artiest behoorlijk wat weg heeft van Stones-frontman Mick Jagger. Erg is dat overigens niet, want de liedjes die hij voor More Than Words heeft geschreven hebben voldoende kwaliteit om van een ordinaire rip-off te hoeven spreken. Sterker nog, de Stones zouden trots mogen zijn op een plaat als deze. Gelukkig is More Than Words origineel en authentiek genoeg om het voortaan gewoon over een Ralph de Jongh-album te gaan hebben, dus die veel te makkelijke vergelijking mag de komende tijd een stille dood sterven.
Dotan – Dream Parade
Genre: pop
Om als Nederlandse artiest van begin twintig een platencontract af te dwingen bij een grote platenmaatschappij moet je van goeden huize komen en dat is precies wat bij Dotan het geval is. Deze Amsterdammer heeft namelijk het grote talent om goede, pakkende liedjes te kunnen schrijven, waar Dream Parade dan ook vol mee staat. Daarnaast zingt hij ze met een bijzonder aangename stem die al even volwassen klinkt als zijn muziek. Valt er dan niks meer te winnen voor Dotan? Jawel, want zijn behoorlijk lieve sound zou hier en daar best wat meer kloten mogen hebben. Maar ben je liefhebber van bijvoorbeeld Snow Patrol, dan is dat iets waar je waarschijnlijk geen seconde wakker van ligt.