“We waren er de donderdag al, dus wij hebben het meegemaakt, drie van de vier. Zelfs in de backstage-ruimte, die ze echt heel luxueus ingericht hadden, pakten mensen de stoelen om ze om te keren en zaten daaronder. Je ziet echt dingen waar je je achteraf niet meer van kan voorstellen dat het echt zo was. Maar zo was het. Mensen waren echt bang. Iedereen was echt angstig, ik ook.

Toen er bekend werd dat er echt dodelijke slachtoffers waren heb ik gezegd ‘hoe ga je als band op het podium staan en wat ga je dan zeggen?’. Ga je dan terwijl je je nummers aan het brengen bent doen alsof er niks aan de hand is? Hoe moet je dat dan doen? Ik denk dat niet niemand goed wist hoe we het moesten doen als het door zou gaan. Moeten we er dan allemaal van die rouwsessies van maken, met ellenlange verhalen tussen de liedjes? Of moet je gewoon even zeggen ‘dit nummer dragen we op aan de slachtoffers’ en daarna ga je weer verder alsof het een optreden is als elk andere? Ik denk dat iedereen zoiets had van ‘ik hoop eigenlijk dat het niet doorgaat, want ik zou niet weten hoe je eraan moet beginnen’.

Het eerste wat is gebeurd, dat was wel een opmerkelijke actie vind ik, was dat alle Belgische bands die er speelden, en dat waren er nogal wat, die hebben allemaal onmiddellijk hun gage teruggestort. Bij wijze van steun, maar ook om te zeggen dat we allemaal beseffen dat het grote probleem op financieel vlak zal zijn. Dat is voorlopig de enige echt gezamenlijke actie, als je daar zo van kunt spreken, die er al gebeurd is. Maar het is nu nog altijd afwachten tot er meer duidelijkheid komt eigenlijk. Het is nog altijd niet zo duidelijk hoe het zit met al die gages van buitenlandse acts, die natuurlijk soms in de miljoenen lopen. Er is heel veel technisch materiaal verwoest, dat niet eigendom is van het festival maar van leveranciers die dat daar opstellen. Hoe gaan die mensen vergoed worden? Moet Pukkelpop daarvoor opdraaien? Hoe zit het met die verzekeringen, gaan zij zich er makkelijk proberen vanaf te maken? Dat zijn allemaal vragen op dit moment en daarvan gaat heel veel van afhangen.

Ja, pfff, het is nog altijd heel moeilijk om daar iets over te zeggen, omdat het allemaal zo raar is en zo onwerkelijk. Pukkelpop is echt óns festival, wij gaan daar naartoe al van toen we veertien waren, als bezoeker. Ikzelf ging er dit jaar voor de vijfde keer optreden, dus als er één festival is dat echt deel van mijn leven is dan is het sowieso Pukkelpop. En op dit moment is het onzeker of er ooit nog opnieuw Pukkelpop zal zijn, dus het is echt een hele rare situatie. Vooral omdat er zich iets heeft voorgedaan waar eigenlijk niemand iets tegen kan beginnen. Het kan morgen opnieuw gebeuren en dan nog gaan we daar niet beter tegen gewapend zijn.”